Wereldkampioen gravel
Florian Vermeersch
Zilver! Zilver! Goud! Dat is het palmares van Florian Vermeersch op het WK Gravel. De UAE-renner mag zich terecht de koning van stof, grind en – als het geregend heeft – modder noemen. Een gesprek over wandelen op Madeira, eenzaam zijn in Murcia, voetballen met Tadej en stil zijn in Auschwitz.
lees
Verder in deze editie
Chaos in de Antwerpse Polder
“Zonder concurrentie de meest memorabele wedstrijd die ik ooit vanop de motor heb gecoverd.” Zo pitchte fotograaf Kristof Ramon de Schaal Sels van 2015 als onderwerp voor dit nummer. Een reconstructie van dit gewaagde doch geslaagde experiment drong zich op. “On était tous dans la même merde!”
Ravage - een voorpublicatie
Op 23 januari 2016 veranderde een trainingsrit in Spanje in een nachtmerrie: een auto maaide 6 renners van Giant-Alpecin van de weg. Journalist Nick Klaessens zat die dag in de volgwagen. 10 jaar later keert hij in zijn boek Ravage terug naar die dag en naar de levens die erdoor getekend werden.
Maria Canins
De Italiaanse Maria Canins belichaamde in de jaren 70 en 80 de unieke combinatie van wilskracht, talent en vrijheid. De natuurkracht uit de Dolomieten laveerde even soepel op skilatten als op de fiets. Tot ene Jeannie Longo opdook. “Dat kreng wilde niet wijken.”
Jilke Michielsen
Docent joie-de-vivre
Ward Bogaert trok naar Jilke Michielsen voor een lastig gesprek. Want wat zeg je tegen een meisje van 18 dat lijdt aan terminale botkanker? Groot was Wards verbazing toen hij een levenslustige Jilke tegenover hem kreeg. Een Radio Bahamontes, dit keer geschreven én gesproken, om stil van te worden.
Het Verzopen Land van Lembeek
Terug naar het WK Veldrijden 1986
In 1986 organiseerden De Lustige Pedaalridders het WK veldrijden in Lembeek. In de blubber van de Zennevallei gaan een wereldkampioen, een Belgische favoriet en een organisatie kopje onder. “Meer voor koeien dan voor veldrijders”, klonk het. We keren terug naar het verzopen land op de taalgrens.
Soms sneeuwt het in de hel
Winter in Roubaix
Eén zondag per jaar zien we het spektakel op de kasseien van Parijs-Roubaix. Liefst als het regent: dan liggen ze er nog vuiler bij. De 364 andere dagen van het jaar horen ze bij het dagelijks leven van mensen die in Orchies, Camphin-en-Pévèle of Cysoing wonen. Zij léven in de hel.
